Sarı Mayonun Yeni Zirvesi: Tadej Pogačar ve Eddy Merckx'in Gölgesi

2026 Fransa Bisiklet Turu'nu kazanarak Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault ve Miguel Induráin'in beş zaferlik rekoruna ortak olan Tadej Pogačar, bu başarıya en genç yaşta ulaşan isim oldu. Modern bisikletin uzmanlaşmış yapısına rağmen her zeminde kazanabilen Sloven sporcu, Merckx'in tarihsel mirasıyla karşılaştırılıyor.

26 Temmuz 2026 günü Paris podyumunda sarı mayoyu sırtına geçiren Tadej Pogačar, genel klasmanı en yakın rakibi Remco Evenepoel'in 6 dakika 26 saniye önünde bitirirken bisiklet tarihinin en dar ve seçkin zirvesine adını yazdırdı. 2020, 2021, 2024 ve 2025'in ardından elde edilen bu zafer, Sloven bisikletçinin Tour de France'taki beşinci genel klasman şampiyonluğuydu. Pogačar bu sonuçla Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault ve Miguel Induráin'den oluşan beş zaferlik kulübün tarihteki beşinci üyesi oldu.

Söz konusu şampiyonluk, yalnızca şampiyonluk sayısının eşitlenmesi anlamına gelmiyordu. Beşinci Fransa zaferine ulaştığında 27 yaş, 10 ay ve 5 günlük olan Pogačar; Eddy Merckx'in 1974 yılında 29 yaşındayken ulaştığı rekoru geride bırakarak bu başarıyı yakalayan en genç bisikletçi unvanını da ele geçirdi. Bu erken yaşta gelen dominasyon, modern bisiklet kamuoyunun yıllardır tartıştığı kaçınılmaz soruyu yeniden merkezine yerleştirdi: Pogačar, bisiklet tarihinin tartışmasız en büyüğü kabul edilen Eddy Merckx'in mirasına ne kadar yakındı?

Sarı Mayonun İlk Yılları ve Vingegaard ile Düello

Pogačar'ın büyük tur sahnesindeki yükselişi olağanüstü bir ivmeyle gerçekleşti. 2019 yılında UAE Team Emirates formasıyla ilk profesyonel sezonuna adım atan ve aynı yıl Vuelta a España'da genç bisikletçi klasmanını kazanan Sloven sporcu, Fransa Bisiklet Turu'ndaki ilk sınavını Eylül 2020'de verdi. Henüz ilk katılımında genel klasman, dağlar klasmanı ve genç bisikletçi klasmanını aynı anda kazanarak Paris'e sarı mayo ile girmeyi başardı. 2021 yılının Temmuz ayında gelen ikinci şampiyonluk, bu başarının tesadüf olmadığını kanıtladı.

Sonraki yıllarda Tour de France, bisiklet tarihinin en yoğun bireysel rekabetlerinden birine sahne oldu. Danimarkalı Jonas Vingegaard ile girilen kıyasıya mücadele, turun genel karakterini belirledi. UCI kayıtlarına göre, Pogačar ve Vingegaard 2025 Tour de France itibarıyla üst üste beşinci kez podyumun ilk iki sırasını paylaştı. İkili bu süreçte Tour etaplarında 15 kez ilk iki sırada finiş görürken, Pogačar bu bire bir etap eşleşmelerinin 12'sini kazanarak psikolojik ve sportif üstünlüğü korudu. 2024'te Giro d'Italia ve Tour de France genel klasmanlarını aynı yıl kazanarak tarihi bir dubleye imza atan Pogačar, 2025 Temmuz'unda dördüncü Tour zaferine yürürken 4. etapta 100. profesyonel kariyer galibiyetine ulaştı.

ESPN'in bildirdiği üzere, 2026'daki beşinci zafer Belçikalı Remco Evenepoel karşısında elde edilen 6 dakika 26 saniyelik net bir farkla tescillendiğinde, Pogačar artık çağının çok ötesinde, geçmişin anıt isimleriyle kıyaslanan bir figür haline gelmişti.

Merckx Kıyaslaması: Modern Çok Yönlülük ve İstatistiksel Uçurum

Pogačar ile 1965 yılında profesyonel kariyerine başlayıp sporu bütünüyle domine eden Eddy Merckx arasındaki kıyaslama, temelde modern bisikletin yapısıyla dönemin koşulları arasındaki zıtlıktan beslenir. Merckx'in yarıştığı 1960'lar ve 1970'ler, bir bisikletçinin hem bahar klasiklerini hem de üç haftalık büyük turları sezon boyunca hedefleyebildiği bir takvime sahipti. Modern bisiklet ise sporcuların tek bir alana veya birkaç haftalık yarış bloklarına odaklandığı yüksek bir uzmanlaşma çağıdır. Pogačar'ı Merckx tartışmalarına dahil eden temel unsur, tam da bu uzmanlaşmış çağda pelotonun her zemininde yarış kazanabilmesidir.

Tour Magazin analizlerinde vurgulandığı üzere, Merckx'ten bu yana hem parke taşlı parkuruyla ünlü Ronde van Vlaanderen'i (Flanders Turu) hem de Tour de France'ı kazanabilen tek bisikletçi Pogačar olmuştur. Benzer biçimde; aynı takvim yılı içinde hem Fransa Bisiklet Turu'nu hem de Dünya Şampiyonası yol yarışını kazanma başarısını 1974'te Eddy Merckx'ten sonra yalnızca 1987'de Stephen Roche ve ardından Tadej Pogačar gösterebilmiştir. Bu çok yönlülük, onu saf bir etap yarışı uzmanı olmaktan çıkarıp pelotonun tüm disiplinlerinde tehdit oluşturan bir figüre dönüştürdü.

Buna karşın mutlak hacim metriklerine bakıldığında Eddy Merckx'in mirası halen erişilmesi güç bir noktadadır. Merckx kariyeri boyunca 11 Büyük Tur genel klasmanı ve 19 Anıt (Monument) klasiği kazanmıştır. BikeRadar verilerine göre, Fransa Bisiklet Turu tarihinde sarı mayoyu en çok taşıyan isim 111 gün ile Eddy Merckx iken, Pogačar 2026 zaferi sonrasında bu formayı 71 gün üzerinde taşımıştır.

İki sporcunun kariyer toplam galibiyet sayıları ise istatistiksel sayım yöntemlerine göre farklılıklar gösterir. Merckx'in toplam yol zaferleri, kriterium yarışları ve yerel etkinliklerin dahil edildiği geniş dökümlerde 525 olarak kaydedilirken; yalnızca üst düzey profesyonel yol yarışlarını esas alan spor istatistikçileri bu rakamı 278 veya 279 olarak hesaplamaktadır. Benzer bir metodolojik ayrım Pogačar için de geçerlidir; farklı istatistik kurumları Sloven sporcunun kariyer galibiyetlerini ve Anıt zaferi dökümlerini kendi takvim kriterlerine göre farklı toplamlarla ele almaktadır.

Yine de 27 yaşında beşinci Fransa Bisiklet Turu şampiyonluğunu kazanan, Merckx'in yaş rekorunu kıran ve modern pelotonda Anıt Klasiklerden üç haftalık turlara kadar her cephede varlık gösteren Tadej Pogačar, bisiklet tarihinin en büyükleriyle aynı masadaki yerini tartışmasız biçimde sağlamlaştırmıştır.